którego korzenie sięgają czasów Arystotelesa, od początku swego istnienia stał się żródłem natchnienia artystów, przyczyną sporów krytyków i teoretyków sztuki, a dla niektórych malarzy zagrożeniem. W potocznym rozumieniu fotografia jest ekwiwalentem fizycznego świata. Jedni widzieli w fotografii nieograniczone, przeczuwane dopiero, niepokojące możliwości, inni pragnęli uczynić z niej posłuszne narzędzie sztuki i nauki. Fotografia rzeczywiście taką rolę spełniła rejestrując wizerunki ludzi, krajobrazy, budowle, zabytki kultury i zjawiska przyrody. Poza tym jednak dokonała prawdziwej rewolucji w postrzeganiu rzeczywistości. Pierwsi docenili to impresjoniści, którym zdjęcia migawkowe odsłoniły nieuchwytną ludzkim okiem prawdę zjawisk natury w nieustannym ruchu, ciągle zmienną, stale przez artystów poszukiwaną i w różny sposób interpretowaną. Impresjoniści szczególnie twórczo wykorzystali pomoc fotografii przy tworzeniu nowego sposobu widzenia i przedstawiania otaczającego świata. Kłopoty zaczęły się w chwili gdy fotografowie zaczęli kreować rzeczywistość, uwolnieni od kanonów artystycznych które obowiązywały w malarstwie.

Fotografom i fotografii

odmawiano woli tworzenia, jaka dostaje się w udziale "prawdziwym artystom" i stanowi najważniejszy warunek w objawianiu piękna, wyśmiewano wszelkie starania zmierzające w kierunku artystycznej nobilitacji fotografii. Powód był dosyć prosty; fotograf każdą fotografią cytował rzeczywistość i fakt ten komplikował pojmowanie fotografii na gruncie teorii i krytyki artystycznej. Owa dwuznaczność fotografii - jej metaforyczny i dokumentalny walor - jest do dziś żródłem dociekań specjalistów. Pojawienie się pierwszych aparatów cyfrowych na światowym rynku - to już ponad 20 lat temu - nie ułatwiło zrozumienia samego fenomenu fotografii. Ale bez wątpienia, technologia cyfrowa tworzy nowa epokę, tak jak przed wiekami technika druku Gutenberga otworzyła wrota czytelnictwu.

Fotografia to rodzaj wehikułu czasu.

Gwałtownego rozwoju fotografii cyfrowej należy upatrywać również we wzrastającej dynamice światowego rynku informatycznego. Dziś można wykonać fotograficzne odbitki nie wychodząc z domu. Dla amatorów fotografii liczy się to, że jest ona co raz dostępniejsza, a łatwość obsługi aparatu cyfrowego nie absorbuje uwagi fotografującego technicznymi problemami i całą swą uwagę może skupić na kreowaniu dobrej fotografii. Można jednak sądzić, że tozsamość fotografii na gruncie sztuki - choć ważna - nie jest najważniejsza dla miłośników fotografii. Odbitka fotograficzna, jako przedmiot artystyczny, ma w sobie coś ze świata magii bo to nie tylko identyfikuje się z empiryczną rzeczywistością, ale czasem tworzy baśniową iluzję, którą odbieramy bez dodatkowych urządzeń. Godzi się zauważyć, że fotografia, obok naszej pamięci, jest jedynym sprzymierzeńcem w zmaganiach z czasem. Ów związek - fotografii i czasu, jest rodzajem gry obrazów z przeszłością. Daję się to ocenić z perspektywy działalności naszej firmy, w której gros odbitek naszych klientów to fotografie rodzinne, przyjaciół, odbitki, które manifestują nienasycenie widokami krajobrazów, pejzaży, ulotnych zjawisk przyrody i fotografie zwierząt. Ten rodzaj przywiązania naszej pamięci do bliskich i widoków przyrody, wystawia jak najlepsze świadectwo fotografii i fotografowaniu - dyscyplinie, której do końca nie rozumiemy i nie ma tu większego znaczenia czy jest to cyfrowa, czy tradycyjna. Fotografia to rodzaj wehikułu czasu. Wsiadając do niego oglądamy - z przyjemnością - samych siebie, i zostawiamy swój ślad następnym pokoleniom.